Leefbaarheid en welzijn in de
gemeente Lith.
Er wordt de laatste tijd veel geschreven over de leefbaarheid in de
dorpen en daaraan, met name in de gemeente Lith, direct de kwestie over het
zelfstandig voortbestaan gekoppeld.
Maar wat is leefbaar en op welke manier heeft dat effect op het
welzijn van mensen. En wie bepaalt of dat niveau van welzijn voldoende of
onvoldoende is om zelfstandig te blijven.
Is het niet de individuele behoefte van mensen die bepaalt of men
zich thuis voelt in een dorp en of het voorzieningenniveau voor hen toereikend
is?
Wanneer mensen veel waarde hechten aan sportaccommodaties of aan een
gemeenschapshuis dat binnen bereik ligt, dan zullen zij anders tegen hun
woonomgeving aankijken dan mensen die de supermarkt, de slager of de bank om de
hoek te willen, of een bibliotheek in de buurt.
Mensen die graag veel ruimte willen om bijvoorbeeld van rust te
genieten of om dieren te willen houden zullen weer andere eisen stellen aan hun
woon- en leefomgeving. Sommige mensen stellen hoge eisen en willen steeds maar
meer, anderen zijn tevreden met minder en vinden andere zaken veel belangrijker.
Met andere woorden; begrippen als leefbaarheid en welzijn worden,
als het gaat om voorzieningen, individueel ingevuld en kunnen daarom moeilijk in
algemene normen worden samengevat.
Bovendien blijven er altijd een aantal zaken over die niet of
nauwelijks door de gemeente te beïnvloeden zijn. Bijvoorbeeld wanneer het
onrendabel is voor de slager of de bakker om zich te vestigen in een dorp, dan
verdwijnt het. Jaren geleden hadden we ook in de steden op elke hoek van de
straat een bakker, een slager en een kruidenier.
Mensen kiezen voor een dorp of voor het platteland of voor een stad
om uiteenlopende redenen. En als je zo weinig van je gading vindt dat er niet
meer mee te leven valt, dan ga je er niet wonen of je gaat een plek zoeken die
wel bij je past. Je gaat toch niet wachten tot het dorp of de streek zich aan
jou heeft aangepast?
Zo zullen er ook een aantal zaken onveranderd blijven wanneer Lith
haar zelfstandigheid opgeeft. Komt die (grotere) bibliotheek, om maar een
voorbeeld te noemen, er dan wel? En die andere faciliteiten die op ons
verlanglijstje staan? De vraag is of we onze sportaccommodaties en
gemeenschapshuizen wel kunnen behouden! We hebben daarover dan niets meer te
zeggen en zijn afhankelijk van de prioriteiten van een ander gemeentebestuur.
Wat dat oplevert hebben we de laatste jaren kunnen zien in andere dorpen in
Brabant die niet meer zelfstandig zijn.
Waar kunnen we het dan wel over hebben op het gebied van
leefbaarheid en welzijn?
Zaken die mensen in hun primaire behoeften raken of zelfs bedreigen,
zoals veiligheid, overlast van anderen, duidelijk en zekerheid over beleid en
uitvoering daarvan. Niet keihard, en regels zijn regels, maar menselijk en reëel.
Als je als gemeente leefbaarheid voor mensen belangrijk vindt dan houdt je
rekening met hun primaire behoeften. Je merkt aan de reacties van de mensen wat
er werkelijk leeft. Bijvoorbeeld toen het plan bekend werd over de sloop van een
woonwijk om er een school te kunnen bouwen waar ook alternatieve locaties voor
beschikbaar zijn. Er werd door de gemeenteraad een stokje voor gestoken, maar de
commotie was er wel. Of de plannen die het gemeentebestuur wil doordrukken om
een skatebaan in de achtertuin van mensen aan te leggen. Maar je moet je ook als
gemeente afspraken maken met de provincie om de provinciale weg in Maren-Kessel
open te houden tijdens een renovatie en er voor zorgen dat afspraken met de
politie over de buurtcoördinator worden nagekomen. Dat betekent ook als
gemeente erbovenop zitten om woningbouw te realiseren, economische
ontwikkelingen te stimuleren. Met dit soort maatregelen is het mogelijk om de
gemeente Lith financieel een injectie te geven waardoor wij onafhankelijk kunnen
blijven functioneren. Daarmee wordt ook meer financiële ruimte gemaakt voor
primaire behoeften zoals veiligheid en overlastbestrijding. Zo blijft onze
zelfstandigheid haalbaar en betaalbaar.
Bovenstaande
was en is het beleid waar Partij Algemeen Belang de afgelopen en komende jaren
voor stond en staat!
Visie van Partij Algemeen Belang op Jongeren
Er wordt veel gesproken over jongeren en wat we voor hen kunnen
betekenen in Lith.
Om echt iets voor jongeren te kunnen doen is het belangrijk om te
weten wat ze willen en waar ze behoefte aan hebben.
Wij vinden het belangrijk om met jongeren te praten over deze zaken
en hen bij het opstellen van plannen te betrekken. Wij denken op dit moment aan
een soort “Jongeren proof” zoals dat ook is gedaan voor de ouderen in onze
gemeente. Uit die besprekingen is een rapport opgesteld met aanbevelingen voor
de gemeente waaruit blijkt wat men onder een leefbare gemeente verstaat. Wat kan
voor ouderen op dit punt kan ook voor jongeren. Om beleid te kunnen maken is het
naar ons idee beter om dat op die manier te doen dan maar wat te roepen wat wij
als politieke partij willen. Beleid maken voor jongeren doe je samen met
jongeren.
Dat geldt ook voor bouwen voor jongeren. Wij realiseren ons dat het
voor starters niet eenvoudig is om betaalbare woningen te bouwen en dat je al
gauw met z’n tweeën moet zijn om het te kunnen betalen. Er zijn echter in
Brabant volop initiatieven die jongeren de kans geven om zelf te bouwen en het
op die manier betaalbaar te maken. Recentelijk zijn hierover in de media
voorbeelden van gegeven. Wanneer dat ook in onze gemeente leeft, dan willen we
dat als PAB volop ondersteunen.
Wij roepen daarom jongeren op
om contact met ons op te nemen die voor hun eigen doelgroep iets willen doen.
Wij van Partij Algemeen Belang willen hiermee nogmaals benadrukken dat het beter
is om met mensen dan over mensen te praten.
